29 Haziran 2015 Pazartesi

Neden Post Rock ?




Bazen bir nota alır götürür sizi ya da siz alıp götürmesini izin verirsiniz  nereye gideceğini sonun ne olacağını bilemeden ya da bilerek belki de acı çekeceğiniz bilerek belki mutlu oalcağınızı bilerek izin verirsiniz yaralarınızın tekrar kanamasına veya tekrar mutluluk denizine atarsınız kendinizi  müzik bambaşka bir şeydir. İnsanı olduğu değil olmak istediği insana dönüştürür kendini müziğin akışına bırakmış insana baktığınızda gördüğünüz şey savunmasız sade bir insandır en doğal halidir ne hissediyorsa o an onu siz de görebilirsiniz tabi gerçekten müziği siz de yaşıyorsanız zaten  gerçek sanatçılar da bunun için değil midir hissettikleri şeyi siz de yansımasını hissettirirler aynısı değildir elbette asla aynısı olmaz her insanın farklı iç dünyası farklı dış dünyası vardır farklı yaşantısı vardır ne geçirdiğini neler hissettiğini bilemezsiniz ama ortak bir şey o müziğin akışına bırakmış olan herkesteki o savunmasızlıktır



Müzisyen bir  arkadaşım bana sence müzik bir .yaşam şekli mi diye sormuştu ,  gülmüştüm saçmalama o tür şeyleri düşünecek ergenlik çağların çoktan geçtik hayat o kadar zorlu ki bir müzik nasıl yaşam biçimi olur demiştim. Halen farklı düşünmüyorum müzik bir yaşam biçimi olamaz yani olmuyor eğer ben işime gitmek için giyinirken dinlediğim müzikle hayatıma yön verecek olsam sanırım olduğum yerde olamazdım . Yani kişinin kendi gerçekliğinde , gerçek yaşamında müziğin yön vermesine izin verebilir ama genel bir anlamda buna izin vermesi NŞA mümkün olamıyor malesef .



Günümüzde müzik türleri o kadar genişledi ki her gün ayrı bir çeşit çıkıyor desek yalan olmaz herkes kendine göre bir sınıflama yapıyor bir yerde indie başka yerde alternatif rock olarak sunuluyor her şeyde olduğu gibi bu da kendini bulma çağında ( hep derim bir duraklama çağındayız ilerde kimse bizim yüzyılımızdan bahsetmeyecek ) gerçi onlarda haklı o kadar çok müzik türü çıktı ki mesela bakınız günümüz rock türlerine , belki de daha çok var bilemiyorum ..



Peki  benim için o   kadar müzik türü içerisinden nasıl sıyrılıpta  geldi post rock  hayattaki her şeyde olduğu gibi bu da bir süreç içersinde devinim halinde gelişti . Küçük yaşta babamla birlikte klasik müzik dinlerdik , arkadaşlarım pop müziğin dibine vurmuş bense gelmiş adını bilmediğim şarkılar radyoda çıksın diye bekliyordum genelde trt3 radyoda çıkardı gerçi hala çıkıyor  dinliyorum arada , sonraları izlediğim filmlerdeki arka plandaki sountracklar dikkatimi çekmeye başladı yana yakıla soundtrack cd 'leri aramaya başladığım dönemdi haliyle o zamanlar öyle soundtrack falan pek yok ya da vardı benim olduğum yerde yoktu bilemicem , sonra bir gün yine okul  çıkışı arkadaşa gitmiştim hani derler ya bir kitap okudum hayatım değişti benim de bir film izledim hayatım değişti , hem sinemaya farklı bakmaya başladım hem de Yann Tiersen 'i tanıdım o muhteşem adamın yaptığı her müziği içimde hissedebiliyordum gel zaman git zaman bütün diskoğrafisinı tamamladım yeni yeni kişiler keşfetmeye başladım Evanthia Reboutsika ,Loreena Mckennitt ,   şimdi isimlerini hatırlayamadım bir kaç isimle mp3 'üm dolmaya başladı sonra tabi devinim dedik durmuyor yerinde gençliğin verdiği enerjiyle yerini biraz daha  sert hızlı şarkılar almaya başladı apocalyptica ile tanıştım hatta telefonuma zil sesi yapmışlığım bile vardır o derece takmıştım sonrasında yine bir gün internette gezintiye çıkmıştım Godspeed You! Black Emperor grubunun bir şarkısını dinlemiştim sonrasında ise Yndi Halda en son  geldiğim noktada ise dinlediğim bu müziğin post rock olarak ifade edildiğini fark ettim bilmiyordum .Ama geldiğim noktadan oldukça mutluyum :)



Bence belirli bir müzik zevki olan herkesin böyle bir tarihçesi vardır bir anda hop diye bir müziği sevmeye başlamaz insan , tarihçemi anlattım ama bazıları için fazla " tıngırtı " gelen "eee söz yok mu bunda " diye isyan edenlerin çoğunlukta olduğu müzikte beni çeken şeyi iki türlü anlatabilirim birinci benim çok fazla okuma yapıyor olmam evet bildiğiniz okumadan bahsediyorum , sürekli bir şeyler okuyorum ve çevremde benim ilgimi dağıtacak onlarca şey var bu durumda takıyorum kulaklığımı ee kulaklığı takınca da müziğe veriyor kendiniz şarkı söylerken buluyorsunuz ama post rock' ta böyle bir şey mümkün değil (gerçi arada bateriye ister istemez takılıyorum orası ayrı :D ) , bu işin teknik yönü, diğer açıdan baktığımızda eğer gelecek kaygım olmasaydı bir sanatçı olurdum kendi müziğimi kendim yapardım yine yaparım bana engel olan bir şey yok ama vakit ayrılmıyor işte hem ayrılsa bile bir işi profesyonel yapmak var amatör yapıp onun ezikliğini hissetmek var ama post rock'ı bir müziği dinlerken  müziği yapan kişinin hissettiği duygularla bağlı değilsiniz eğer o sevgiliye duyulan özlemi hissederek bu müziği yapmış ve sözünü yazmışsa siz ailenizden birini kaybettiğinizde bu şarkıyı dinlerken duyduğunuz sözler çok yersiz kalıyor ama post rock söz yok bağ yok kendi müziğinizi kendi hissettiğiniz şekilde dinliyorsunuz bir gün size  içinzde çok mutluluk uyandıran şarkı  diğer gün fazla karamsar gelebiliyor sadece sizinle alakalı yani kısadan hisse dinleyin dinlettirin ( tamam pek dinlettirilmiyor ama siz dinleyin :) )



Bak koyuyorum buraya bir kaç post videosu bunlar ödev ben gelinceye kadar dinleyin bir şans verin tanısanız çok  seversiniz    bence :D





Mono bir numaradır bu işin ehlidir bu işin zirvesidir . (dinlediğim ilk capon gruptur ) En azından bunu dinleyin.



God Is An Astronaut - All Is Violent, All Is Bright



Sky Architects - Fade Out




lights & motion - aerials



threads- this will destroy you




The Album Leaf - Descent



russian circles - harper lewis


Hepinizi sıkmamak adına bu kadarcık , her birinden bir şarkı paylaştım nasıl mutluyken bir müslüm gürses dinlemiyorsanız her an bunları dinleyemezsiniz özellikle ufak yürüyüşler yaparken veya otobüste yolculuk yaparken bunları dinlemenizi tavsiye ederim :) 


11 yorum:

  1. New age rock ve bir nevi az biraz soundtrack karışımı post2un için tebrikler. Güzel hepsi desem yalan. Bana göre değil. Mono desen evet o güzel. Ama ben yine de araba kullanırken Doors'dan ve Jazz dan ama ilk göz ağrım Bach'tan vazgeçmeyeceğim. Şimdi sana dinlerim deyip yalan mı söyleyeyim ? İstediğin bumu ?? Haa bumu ??
    Şimdi sana dinlerim dersem çektiğim vicdan azabıyla ya gidip toslarsam edirne tabelasına ? Hiç mi acıman yok ? Yok tabi yok.. illa ki dinlerim dememi bekleme..
    Bekleme git sen ben södürcem ışıkları.
    Bu yaşta bunu da yaptırdın ya bana..
    nasıl bir inat nasıl bir müziktir annamam giderim ben.
    .....
    Çıktın mı kapatıyorum ?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :D yaa haklısın tamamen benim hatam bu yazıma da uyarı eklemeliydim -30 yazaydım keşke belli bi yaştan sonra malum kafa götürmez :P
      Hepsini dinledin mi bak doğru söyle?
      The doors ve jazz da dinlerim yasak yok ya dinle dinleyebildiğin kadar :)

      Sil
  2. Müzik bence yaşama şeklinden ziyade yaşam dayanağı. Şarkılarla yaşam tarzının değişeceğine pek inanmasam da insanların yoluna devam etmelerini sağlaması bakımından fevkalade hayati :) Ayrıca insanın dinlediği şarkılara bakarak kişiliği hakkında da az buçuk fikir vereceğine inanıyorum.

    Post rock fazla dinlemediğim ama sevdiğim bir alttür. God Speed You Black Emperor, Mogwai, Efterklang ve Sigur Ros dışında pek aşina değilim ne yazık ki. Eklediğin şarkıları dinleyeceğim ama :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet kesinlikle ben de inanıyorum dinlediği müzik insanın kişiliği hakkında insana fikir veriyor bir çok kez canlı tanığı oldum belli bir müzik zevki olmayan insanların diğer alanlarda da belli net zevkleri yoktu ama dediğin gibi yüzde yüz tanıma imkanımızda yok olmasında zaten aksi takdir bu kadar post rock'tan sonra benim elimde mendil sürekli ağlamaklı bir halde dolaşan biri olmam lazımdı :D
      Mono 'yu sevmeyen yok seveceğime eminim yani umarım , öyledir dinle bakalım :)

      Sil
  3. ne güzel anlatmışsın. müzik bir yaşam biçimi olabilir. bir müzisyen için. kayıt yapan geceleri kafelerde çalan, çeşitli gruplarda çalan. ama karın doyurmuyor. aç kalırsın. bir iyi ve eski müzisyenler seni desteklemez bizde.

    demek bu nedenleerden sözsüz dinliyon. kendi sözünü yazıyon kendince dinlerken.

    listeee oleeey. dinlicem hepsini.

    post rock. beni geçtin ve yazdın.

    bu arada bak ne diceeem. baharda izmire gittiğimde, alsancakta, fuara yakın, lozan pastanesinin arka caddesinde "mariposa" adlı bir kadın kuaförü gördüm yaaa :)

    YanıtlaSil
  4. Aa gelseydin bi çayımızı içseydin deep yaa benim tükkan o diyomuşum :P kuaför olduğumu hayal bile edemedim şuan hiç sevmem kuaför ortamlarını yalnız çok ihi tarif etmişsin gördüm ben de orayı kuaför olduğunu hiç farketmemişim bak :)
    Yazmayanın yazısını yazarlar işte böyle :D ama benimki daha çok kişisel oldu sen bilgilendirici bilgilendirici yaz yine
    Türkiye'de hangi meslekte gerekmiyor ki illa bi amca dayı muhabbeti işte sorma :/
    Evet yaa kendi kendime de bazen şarkı söylüyom öyle duyan olsa bu şarkı yeni mi hiç duymamışım der :D

    YanıtlaSil
  5. Çok güzel ve de bir paragraf dışında hepsine katıldığım bir yazı olmuş. Çünkü, bana dinlediğim müziğin yön verdiği günler/durumlar çoktur. Hatta bizzat ben izin veririm yönlendirmesine :)

    Hemen hemen her türünü severim rock'ın. Ancak, bir eksiğim dinlediğim türlerin çok da farkında olmayabiliyorum :/

    Aslında herkesin böyle bir kişisel müzik tarihçesi yazması lazım. Listeni çalışırken dinleyim. Apocalyptica candır ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet ben de başlar da bilemiyodum gerçi şu anda tam bilemiyorum dediğim gibi net kesin çizgilerle ayrılmış değil zatn rock türleri :)
      Yazsana sen de bi tarihçeee hiç yazmıyosun zaten bi challege daha yapmak lazım herhalde düzenli yazman için :)

      Sil
  6. Selam,
    Yazını okudum çok seçkin kelimelerle anlatmışsın öykünü, yazıdan edebi bir zevk de aldım. İlk paragraflar tam bir deneme tadındaydı. Müzikleri de dinleyeceğim. Klasik müzik ve New Age; soundtrack müziklere olan tutkum benim de çocukluk yıllarımda başladı. Arkadaşlarım arabesk dinlerken ben TRT radyoların klasik müzik dinlerdim. Şu yazımı da okumanı isterim: http://www.mustafasonmez.com/2013/01/dinlediklerim-muziklerim-ve-ben.html

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederimm :) İşte diyorum ya çocukluktan aşılamak gerek sonrasında zehirleniyoruz popüler kültürle.. Okudum ve dinledim orada paylaştığın playlisti çok iyiydi bütün şarkılaar :)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...