18 Ekim 2015 Pazar

Joy DİVİSİON - CONTROL -



     

(NO GET OUT ! ,Everbody here in, you listen to it while reading ;) ) 





tesadüf eseri rastlamıştım bu gruba sonrasında yıllardır zevkle e dinlerim punk müzik zevkim sınırlıdır yani sırf bu tarz yapıyor diye her grubu sevecek değilim öyle değil mi
 Bowie ve Joy division yeri ayrıdır .özellikle de Joy division biraz daha post-punk söylediği için mi bilmem daha bi severim. O kadar az bir sürede bu kadar güzel şarkılar takdir edilesi doğrusu insan ister istemez keşke İan bu kadar duygusal olmasaydı keşke biraz daha yaşasaydı demeden geçemiyor gerçi şarkılarındaki bu kusursuzlukta şarkılarını bu kadar kısa sürede söyleyebilmesi de bu aşırı duygusallığından geçiyor.
Nasıl oluyor da bir şey hem insanı daha uzun süre yaşama sebebi hem de erken ölümüne sebep oluyor anlam veremiyorum doğrusu .. Özellikle İan Curtis'in hayatını anlatan "CONTROL" filminden daha sonra iyice bir düşünmeden edemiyor acaba sanatçıları erkenden bizden ayıran bu "yoğun duygu halleri "  iyi bir şey mi kötü bir şey mi ?

- iyi bir şey ,bu sayede güzel şarkılar dinleyebiliyoruz demek  aşırı bir bencilliğe girer .
- kötü bir şey , keşke olmasaydı demekte onları onlar yapan özelliği ellerinden almak gibi bir şey


Ne garip ki Onlar gidiyor  kurtuluyor arkasında binlerce soru bırakarak bizlere kolaya kaçıyorlar en zorunu bize yükleyerek..



Biraz filmden bahsedecek olursak..

Başta her şey çok güzel gitmektedir  genç yaşta iyi bir aile kurmuş  harika bir müzik kariyeri vardır fakat hayat sürprizlerle doludur iyiyi kötüyü bazen kendi tercihlerimiz bazense kaderin ortak yapımı sonucu belirlenir bu filmde bunu çok iyi ayırt ediyoruz .Her erkek gibi aldatması ve her fani gibi beklemediği anda bir hastalıkla yüz yüze gelmesi diğer muhteşem sanatçılar gibi ruhsal çıkmaza girmesi ve tüm bunları Sam RİLEY'in oyunculuğuyla birleşmesi filmi güzel yapan şeylerin başında .Diğer güzel yapan şey ise yönetmenin ben bir müzikal yapacağım diye seyiriciyi sıkmaması , dönem özelliklerini sade bir dille anlatması yeri geldi David Bowie( the jean Genie) yeri geldi Sex Pistols(problems) hatta bir ara Iggy Pop 'un şarkılarına bile yer vererek o esnekliği yaratmış , Joy Division şarkılarını saymıyorum bile filmle birlikte harmanlanışı gayet profesyoneldi boşuna Cannes'in açılış filmi olmamış :) 


Joy Division biliyor musunuz bilmiyorum ama dinleyin ,izleyin seveceksiniz :)



 She's lost control-Joy division 

(Hani an gelir hayatınızın kontrolünü kaybettiğini düşünürsünüz hayatın sizi yönlendirmesini beklersiniz ya işte o anlara birebirdir  bu şarkı ) 



heart and soul - joy division

(fav:1)



no lost LOVE -Joy Division

(fav:2 post- punk da ne  diyenlere emsal niteliği taşır )




8 yorum:

  1. Tam da neredesin yazacaktım :)

    Cure dinliyorum şuan ve Smiths-Joy Division-Cure karşılaştırması yapan bir yazıya gömmüştüm kendimi. On dakika farkla bu yazıyı okudum; farklı hissettim. Zamanlama sıradışı :) Biliyorsun, Smiths hayatımın grubu ve kelimelerle ifade edebileceğim bir sevgi değil. Cure desen, gene benim en sevdiklerimdendir. Morrissey'i izlediğim gibi bir gün umarım Robert'ın da yüzünü görür, sesini duyarım, bunalıma sürüklenirim. Joy Division.. Sanırım lise yıllarında duymuştum ilk defa ve Love Will Tear Us Apart, Disorder ve Lost Control'la ilgimi cezbetmişti. Peki sonra ? Devamı gelmedi ve unuttum. Curtis'in eşsiz bir sesi var, post-punk da severim ama nedense bu grupla bir türlü olduramadım; uyuşamadı kafalarımız.

    Punk müzik en sık dinlediğim müzik türlerinden biri. Naçizane önerim sana başlangıç olarak Ramones ve Clash olacaktır. Herkes gibi ben de Pistols'la başladım punk macerama fakat sonra ne kadar boş müzik yaptıklarını farkettim. Yani Ramones varken hiçbir grupla onları karşılaştıramam. Tabii başka gruplar da var önereceğim. Misfits ve Hüsker Dü serttir ama gazlar insanı :) Dead Boys safkan punk. Lou Reed ve Patti Smith protopunk diyebileceğimiz bu türün ilk örnekleri. Blondie'nin ilk dönem şarkıları gene punktır ve severim.

    Tamam kesiyorum sesimi uzattım gene ya beceremedim :D

    Bir de unutmadan.. punk's not dead ! :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bak seen :) diğer tesadüfü söyleyeyim ben de bu yazıyı yazarken cure dinliyordum bir sonraki yaZıda ona yer vereyiö demiştim . Ya her punk 'ı dinleyemiyorum clash mesela sevemedim gitti , filmde clash yerine bir tv proğramında joy division'ı çıkarıyorlardı ohh iyi yapıyolar demiştim :D
      Ama diğer sert dediklerini bi deneyeyim bakalım
      Ahahha punk's not dead deyince de persepolis geldi aklıma öyle yazan bir ceketi vardı :)

      Sil
    2. Hangi şarkıydı :p Bir fikrim var, ben de Cure hakkında uzun bir şeyler karalayayım. Grubu iki farklı kişinin gözünden bakmış oluruz nasıl ? :) Deme yahu ben severim Clash'i. Hatta Pistols'tan sonra dinlediğimde "bu gerçek punksa öbürü neydi" demiştim kendimce. Ama dediğim gibi tüm punk isimleri bir yana Ramones bir yana. Misfits başta sert gelebilir zamanla alışılıyor :)

      Sil
    3. Bugünün pazartesi bu yazının da pazar yazısı olduğunu düşündüğümüz de tabiki friday i'm love :) dinleyip pazartesi gerçeğini unutmaya çalışıyordum
      Tamam olur güzel fikir ama şimdiden söyleyeyim benimki bir analizden öte fikir yazısı olur .
      Pistol'dan kaynaklanıyordur o, onu da sevmem mesela hem vokali niye başka biri olmadı diye düşünürüm .
      Öyle bir şey cidden var başta sert gelen şarkılar zamanla nedense normal geliyor hatta içinde ruh halime göre duygusallık bile bulabiliyorum :D

      Sil
  2. Nassı güzel bir punk yazısı olmuş bu Sinyora :)
    Valla profesyonel müzik yorumcususun harbiden.
    Bu arada yaşadığına sevindim. :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim :)profesyonellikten uzak sadece kafamdakileri yazıyorum iştee .. Ben de senin yaşadığına sevindim :))

      Sil
  3. control filmi çok iyidi ya. severim :)

    24 hour party people adlı filmi de izleseneee :)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...